T h a i A r m e d F o r c e . c o m

เรือดำน้ำชุดแรกของไทยในพิธีปล่อยเรือลงน้ำที่เมืองท่าโกเบ ประเทศญี่ปุ่น

จุดเริ่มต้นของการมีเรือดำน้ำในประเทศไทย เริ่มมาจากโครงการจัดสร้างกำลังทางเรือ พ.ศ. 2453 โดยโครงการนี้มีคณะกรรมการประกอบด้วย นายพลเรือตรี พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหมื่นชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ นายพลเรือตรี พระยาราชวังสรรค์ และ นายพลเรือตรี พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่น สิงหวิกรมเกรียงไกร ซึ่งทรงยศในเวลานั้น ได้จัดทำโครงการขึ้นถวาย สมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงนครสวรรค์วรพินิจ เสนาบดีกระทรวงทหารเรือ ซึ่งได้ทรงนำทูลเกล้าฯ ถวาย พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 18 มกราคม ร.ศ. 129 (พ.ศ.2453) โดยในรายงาน ได้เสนอความต้องการ เรือ ส. จำนวน 6 ลำ แต่ เนื่องจากว่าสภาวะเศรษฐกิจของไทย หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 นั้น ไม่เอื้ออำนวยให้กองทัพเรือจัดซื้อหรือสร้างเรือดำน้ำมาไว้ใช้ในราชการได้

ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ความฝันของกองทัพเรือที่จะได้มีเรือดำน้ำไว้ใช้ในราชการจึงเป็นจริง โดยสภาผู้แทนราษฎรขณะนั้นได้อนุมัติพระราชบัญญัติบำรุงกำลังทางเรือ พ.ศ. 2478 โดยในพระราชบัญญัตินี้ ได้กำหนดให้กองทัพเรือต่อเรือดำน้ำจำนวน 6 ลำ โดยในที่สุดแล้วไทยได้ทำสัญญาว่าจ้างต่อเรือกับ บริษัท มิตซูบิชิ ประเทศญี่ปุ่นให้ต่อเรือดำน้ำ ขนาด 370 ตัน จำนวน 4 ลำ เป็นเงินลำละ 820,000 บาท และได้รับพระราชทานชื่อในภายหลังว่า ร.ล.มัจฉาณุ (หมายเลข 1) , ร.ล.วิรุณ (หมายเลข 2) , ร.ล.สินสมุทร (หมายเลข 3) และ ร.ล.พลายชุมพล (หมายเลข 4) โดย ร.ล.มัจฉาณุ และ ร.ล.วิรุณ สร้างเสร็จสมบูรณ์ และได้ขึ้นประจำการในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2480 และด้วยเหตุการณ์ดังกล่าวกองทัพเรือ จึงได้ถือเอาวันที่ 4 กันยายนของทุกปี เป็น “วันเรือดำน้ำ”

แม้ว่าภายหลังกองทัพเรือจะต้องปลดประจำการเรือดำน้ำทั้ง 4 ลำไป และไม่ได้รับงบประมาณในการจัดหาเรือดำน้ำเลยเป็นเวลากว่าครึ่งศรวรรษหลังจากเรือดำน้ำปลดประจำการไป แต่กองทัพเรือก็ยังคงจัดพิธีรำลึกถึงวันเรือดำน้ำ เพื่อเป็นการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับกำลังพลเรือดำน้ำที่ล่วงลับไป และเป็นการพบปะแลกเปลี่ยนระหว่างผู้สนใจในศาสตร์ของเรือดำน้ำเป็นประจำทุกปี โดยในปีนี้กำหนดจัดที่ห้องชมวัง อาคารราชนาวิกสภา ระหว่างเวลา 9.00 - 13.00 น. ในวันที่ 6 กันยายนนี้

ในปีนี้ กองทัพเรือได้มีคำสั่งยกฐานะสำนักงานกองเรือดำน้ำขึ้นเป็นกองเรือดำน้ำ และกำลังดำเนินการจัดหาเรือดำน้ำชั้น Type-206A เข้าประจำการในกองทัพเรือ ซึ่งถือเป็นความพยายามในการสร้างพลังอำนาจใต้สมุทรให้กลับมายังกองทัพเรือ และถือเป็นวาระครบรอบ 100 ปี (ประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงวันขึ้นปีใหม่ จึงทำให้ปีนี้เป็นวาระครบรอบ 100 ปีแทนปี 2553) หลังจากครงการจัดสร้างกำลังทางเรือที่ นายพลเรือตรี พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหมื่นชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ นายพลเรือตรี พระยาราชวังสรรค์ และ นายพลเรือตรี พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่น สิงหวิกรมเกรียงไกรได้ร่างนำขึ้นถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวอีกด้วย ในโอกาสนี้  พล.ร.ต.สุริยะ พรสุริยะ ผู้บัญชาการกองเรือดำน้ำ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีวิทยุทหารเรือเกี่ยวกับความสัมพันธ์และความเป็นมาของเรือดำน้ำกับกองทัพเรือ และเหตุผลที่กองทัพเรือกำหนดให้วันที่ ๔ กันยายน ของทุกปี เป็นวันเรือดำน้ำ

สหรัฐฯเป็นชาติที่เพิ่งก่อตั้งมาได้ 200 กว่าปีซึ่งจะว่าเป็นชาติใหม่ก็ได้ แต่ด้วยการที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนมาตั้งแต่ช่วงเวลาแห่งการสร้างชาติ สหรัฐฯจึงมีวัฒนธรรมด้านการทหารที่แข็ง แม้ปัจจุบันจะเปลี่ยนจากการสร้างชาติมาเป็นเพื่อการรักษาผลประโยชน์ของชาติหรือบางครั้งก็รุกรานช่วงชิงทรัพยากรเอาดื้อๆ แต่การได้เป็นทหารในเหล่าใดเหล่าหนึ่งของสหรัฐฯก็ยังเป็นความภาคภูมิใจ เป็นสิ่งที่นำมาเอ่ยได้เต็มปากว่า"ผม/ดิฉัน เป็นทหารอเมริกัน"

ปัจจุบันนี้กองทัพของสหรัฐฯมีอยู่ 4 เหล่า (corp อ่านว่า คอร์) คือกองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ และนาวิกโยธิน ซึ่งแต่ละเหล่าจะมีการทำงานขึ้นตรงต่อประธานาธิบดีสหรัฐฯ ถึงแม้ว่ากองทัพไทยจะมีรูปแบบการจัดการกำลังพลคล้ายสหรัฐฯก็ใช่ว่าเราจะเหมือนกับเขาไปเสียทุกอย่าง ในขณะที่เรามีทหาร 3 เหล่าทัพแต่อเมริกามี 4 และเหล่าที่เราไม่แยกออกไปก็คือนาวิกโยธิน

นาวิกโยธินได้ถือกำเนิดขึ้นมาในสมัยของประธานาธิบดีโธมัส เจฟเฟอร์สัน ประธานาธิบดีคนที่ 3 ของสหรัฐฯ เมื่อครั้งที่สหรัฐฯส่งกองเรือไปค้าขายบริเวณบาร์บารี โคสต์ซึ่งเป็นกลุ่มประเทศแถบอาฟริกาเหนือ ก่อนหน้านั้นอเมริกาถูกรังควานจากกองเรือสลัดของลิเบียอยู่บ่อยๆแต่ก็ยอมจ่ายค่าไถ่สินค้าแต่โดยดี จนกระทั่งถึงยุคของเจฟเฟอร์สันที่ต้องร้องขอต่อสภาคองเกรสว่าต้องส่งทหารไปปราบ เหล่านาวิกโยธินจึงเกิดขึ้นในช่วงนั้นด้วยวิธีง่ายๆคือเอาทหารราบขึ้นเรือไปให้ถึงที่หมาย ลงจากเรือมาสถาปนาที่มั่นให้ได้แล้วค่อยรบต่อเข้าไปในแผ่นดิน วีรกรรมแรกคือการบุกยึดกรุงทริโปลีได้แล้วต่อจากนั้นอเมริกาก็ไม่ต้องจ่ายค่าไถ่กับสลัดมุสลิมอีก ผลพวงที่ทำให้นาวิกฯเป็นที่รู้จักมาถึงทุกวันนี้ก็คือการเอาแผ่นหนังหุ้มคอเสื้อให้พ้นคมดาบซิมิทาร์ของโจรมุสลิม

BBC เชิญผู้เชี่ยวชาญของทบ.อังกฤษและ Scotland Yard มาวิเคราะห์การจับตัวประกันและการควบคุมสถานการณ์ของตำรวจฟิลิปปินส์ในเหตุการณ์จับตัวประกันในรถบัสที่มะนิลาครับ เนื้อหาน่าอ่านมากและน่าจะเป็นประโยชน์ต่อบ้านเราได้อย่างดีครับ

คำแปลโดยสรุปโดยคุณ ake_cup สมาชิก TAF ทางทีมงานขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ครับ

24 August 2010 Last updated at 15:28 GMT
Ten things the Philippines bus siege police got wrong

A security analyst who has worked in counter-terrorism with the British Army and Scotland Yard, Charles Shoebridge, says the officers involved in Manila's bus siege showed great courage - but they were not properly trained or equipped for the task.

Here are 10 areas where, in his view, they could have done better.

Article by Jane's

รายละเอียดเกี่ยวกับระบบ SAMCOS ซึ่งเป็นระบบความคุมและสั่งการ (Command and Control) ที่ถูกพัฒนาโดยบริษัท Shaw Defence Systems ของสก็อตแลนด์สำหรับกองทัพอากาศไทย

ระบบ SAMCOS จะรับข้อมูลจากเรดาร์มาแสดงผลที่หน้าจอของกรมควบคุมปฏิบัติการทางอากาศและในหน้าจอผู้ปฏิบัติงานกับของระบบอาวุธแต่ละชนิด โดยระบบของกองทัพอากาศไทยนั้นเป็นการเชื่อมต่อระหว่างระบบเรดาร์แบบ Gireffe-40, อาวุธปล่อยนำวิถีระยะไกลนำวิถีด้วยเลเซอร์แบบ RBS-70, และอาวุธปล่อยต่อสู้อากาศยานประทับบ่าแบบ QW-2 ผ่านระบบ Data link ภายในและระบบ Data link อื่นของกองทัพอากาศ นอกจากนั้นยังมีการพัฒนาระบบให้กับเรดาร์แบบ TPS-70 ของ Lockheed Martin ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบป้องกันภัยทางอากาศไทย (Royal Thai Air Defense System: RTADS)

SAMCOS เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนากองทัพอากาศตามแนวคิดสงครามเครือข่าย (Network Centric Warfare) ซึ่งเป็นแนวคิดในการทำสงครามสมัยใหม่ที่่ช่วยลดความสูญเสียและควา่มเสี่ยงในการโจมตีฝ่ายเดียวกันเอง แต่เพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานและการทำภารกิจโดยการเชื่อมต่อหน่วยรบต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ทำให้แต่ละหน่วยเห็นภาพและสถานะของหน่วยฝ่ายเราในสนามรบทั้งหมด ซึ่งจะช่วยในการตัดสินใจของผู้บังคับบัญชาอีกด้วย

บทความในภาษาอังกฤษจาก Jane's International Defense Review